دانلود کتاب جناب آقای دکتر ریش

… هوای صبح مستی‌آور بود. دورنماهای دو طرف دره چون تابلوهای چینی می‌نمود که می‌باید به قدرت خیال، خطی مانند قاب به دور آن فرض کرد تا جلوه و جان و شکوه آن دو چندان شود. در عمق دره، انبوه درختان سر در هم در راستای آبشار دیده می‌شدند. آهنگ موسیقی طبیعت چون صحنه‌ای بود که فرشتگان برای انسان می‌نواختند.

حدود ظهر در زیر آن آبشار بزرگ لمیده بودم. نور آفتاب زنندگی نداشت و ذرات آب که از آبشار می‌ریخت و به صورت من می‌پاشید، چون نسیم صبح‌دم خنک و چون شمیم بهار لطیف و جان‌پرور بود. هوای صاف و سبک کوهستان چنان به نشاطم آورده بود که در خودم نبودم. بیشتر از خودم شده بودم. احساس می‌کردم که سیاله روان کائنات در من نفوذ کرده و با طبیعت بزرگ یکی شده‌ام. گویی زبان آبشار را می‌فهمیدم و با سنگ‌ها یکی شده بودم. آخرین روز رویایی من همان بود و روزهای مشوش شش ماهه از شنبه آغاز می‌شد. …