تحقیقات تازه حاکیست بعضی از اعضای غولیکر خانواده دایناسورها شاید در آمریکایجنوبی به وجود آمده و بعد در حدود ۱۰۰ میلیون سال قبل با عبور از قطب جنوب به استرالیا رفته باشند. محققان میگویند که یک دوره گرما امکان عبور از این سرزمینهای اغلب یخ بندان که پلی میان قارههاست را برای دایناسورها فراهم کرد.
دکتر استفان پروپات سرپرت این تحقیقات از موزه “عصر دایناسورها” در استرالیا گفت که این گونه ها به دانش ما از ناحیه بین ۹۸ تا ۹۵ میلیون سال قبل می افزاید. او گفت: “ما تصویر خیلی بهتری از جانوران آن دوره داریم. و در نتیجه می توانیم شروع به درک این موضوع کنیم که آب و هوا چگونه بر دایناسورها اثر گذاشت، موقعیت قاره چطور بر آن دایناسورها اثر گذاشت و چطور در طول زمان تکامل یافتند.”
یکی از دایناسورها در نزدیکی شهر وینتون در غرب مرکزی کوئینزلند پیدا شد. این دایناسور ساواناسور الیوتوروم نامگذاری شده است. اسکلت این دایناسور پس از ده سال کار از مجموعه استخوان های فسیلی که از دل سنگ حفر شده ساخته شد.
محققان همچنین استخوان های سر یک ساروپاد دیگر به نام دیامانتیناسور ماتیلدا را کشف کردند. دکتر پروپات می گوید: “دیامانتیناسور به پر کردن چند شکاف در دانسته های ما از آناتومی اسکلت این گونه کمک کرد. به خصوص محفظه مغز این موجود به ما امکان داد موقعیت آن در شجره ساروپادها را روشن کنیم.”
این دو گونه به تثبیت این نظر کمک کرده اند که ساروپادهای عظیم الجثبه تا ۱۰۰ میلیون سال قبل به همه نقاط زمین راه یافته بودند. این به دلیل آرایش قاره ها و تغییرات آب و هوایی ممکن شد.
پروفسور پال آپچرچ از دانشگاه کالج لندن گفت که استرالیا و آمریکای جنوبی در بخش اعظم دوره کرتاسه (۱۴۵ میلیون تا ۶۶ میلیون سال قبل) به قطب جنوب وصل بوده اند. ۹۵ سال قبل وقتی ساواناسور می زیست، دمای متوسط زمین از حالا گرمتر بود اما قطب ها کاملا سرد بود. پروفسور آپچرچ می گوید: “سوءظن ما این است که جد ساواناسور اهل آمریکای جنوبی بود اما تا حدود ۱۰۵ میلیون سال قبل نمی توانست وارد استرالیا بشود و نشد. در این زمان میانگین دمای زمین افزایش پیدا کرد که به ساروپادها امکان داد بتوانند از مناطق قطبی عبور کنند.”
PDFهای زیر را در کافه کتاب بخوانید:
مهاجران اروپایی و بومیان استرالیا
پیام به دانشمندان اروپا و آمریکا
پاکخویی
در پیرامون اسلام
داستانهای کوتاه
یک هلو هزار هلو
تلخون
